Nie mówmy...

nie mówmy dziś o znajomych tak wielu ich zdradzało ani o tym co nas spotkało podczas kupowania chleba nie przeglądajmy prasy świat bez nas przeżyje wyłączmy telewizor za jego nieszczerość zawiśnijmy na chwilę w pajęczynie wyobraźni i osuszmy przemoczone myśli pozbierajmy siebie do kupy odpalając migdałowe świece przytulmy pluszowe misie nie do końca zapomniane przez nasze dzieci czas nie chce nas ominąć coraz szybciej maluje twarze darujmy sobie jeszcze tę chwilę zamiast pustych marzeń mamy przecież dwa leżaki i niebo z lunatycznym okiem co przegląda się w wodzie którą ustami zamienimy w ogień