Poczekaj...

poczekaj nie wychodź na ulicę tam źli ludzie przeliczają życie za każdym razem kiedy próbujesz na twarzy rozwiesić uśmiech oni wbijają noże w niezależną duszę cokolwiek pragniesz zmienić by dzień ulepszyć niszczą promyk nadziei nim świat zdołasz rozśmieszyć zostań lepiej w domu otulona kocem ja się do ciebie przytulę z nadchodzącym wschodem zachód też do nas należeć będzie przysięgam w znaku krzyża składając ręce tylko w południe wymknę się na chwilę przez szczelinę popękanego okna aby przynieść płomienie Olimpu i spalić języki człowieczego lęku podaruję ci spokój jego pragniesz byś mogła śnić na jawie czy mnie słuchasz ? czy teraz zaśniesz ?