Wieczorynka

jest coś niezwykłego w nadmiarze czasu strasznie się wówczas marnuje przesypuje minuty z porannego lenistwa w wieczorne zmęczenie leżeniem włazi we wszystkie kąty mieszkania wdeptując kurz jakby był pierzyną czepia się pajęczyn drażniąc pająki mówi że jest muchą latającą bez powodu dłubie w nosie pytając czy jako prosię robiłby to o wiele bardziej dokładnie i palcem stukając o blat stolika zakłuca rytmikę wody płynącej w rurach a potem myśli o krótkim spacerze tak intensywnie że zapomina co było fomą a co górnolotną treścią początku kłębku z końcem lenistwa można by było doszukiwać się morału tylko po co marnować tyle czasu na dyrdymały powszechnie znane chce się byczyć to tylko z wbitymi rogami w pośladki wszelkich usprawiedliwień