Wiesz

wiesz miałem dzisiaj napisać wiersz chyba się powstrzymam nastał moment by porozmawiać poważnie każdy z nas jest trochę inny nie lubimy tych samych potraw ani wrażeń nie po tych samych kroczymy chodnikach odpoczywamy zawsze inaczej nie mamy nawet wspólnej kochanki nie wspominając o języku jedna szklanka jest dla mnie druga dla człowieka ty nie pijesz abstynencja zbyt wiele pracy mi też zdarzyło się mieć wypłaty może zbyt mało systematycznie trudno ktoś inny spłaci raty pytasz ja nie odpowiadam żyję zbyt fizycznie choć masz lekką przewagę ja zawsze drugi zasypiam bo podczas biegu marzę widzimy tę samą rzekę zawsze inaczej może mosty mają magię jestem prostym człowiekiem wdycham twoje powietrze jak już się nim nasycę wyśle zaproszenie umówimy się na kawę za rogiem podają kremówki wiesz Boże nie zawsze wypada niedzielna sjesta z człowiekiem proszę przynieś mi różę a może pojutrze ja Ciebie odwiedzę