wybacz jeśli przyłapiesz mnie na płaczu...

..ale nie przywykłem do takich poranków kiedy otwieram oczy i widzę jak w tle śpiącej kobiety biało-sine słońce wdziera się do pokoju pocięte firanką pełznie po ścianie spływa na obrazy ożywiając kwiaty zamknięte martwą naturą za oknami sople zrzucają perły płonące w świetle skaczą z parapetów gdzie śpiewy niewidzialnych ptaków sączą się przesz szczeliny ciszy patrzę na rozchylone usta pragnąc ich dotknąć tak żeby nie rozdzielić snów od myśli włosy jak firmamenty wtulone w poduszkę ze śpiącym uśmiechem jedna rzęsa leżąca samotnie czeka że któreś z oczu zauważy dlaczego pół godzinne wpatrywanie się jest tak ważne żeby uwierzyć w cudo szkicu kobiety na białym płótnie kiedy się budzisz jakbyś po raz pierwszy potrafiła pokochać zupełnie inaczej chłopięcość mężczyzny w środku słońca dopalając gwiazdy zrzucone nocą do oceanu życzeń nie wiem czy zauważyłaś.. ...że po raz pierwszy jemy wspólne śniadanie