Za mało

jest ciebie za mało to zbyt cienki lód po którym każesz mi stąpać pod nim przestrzenie zbyt głębokie czekają niemą egzystencją w przymrużonych oczach widzę światełko czy to nadzieja czy zwykłe odbicie słońca nie chcesz powiedzieć a może ja sam nie chcę tak zupełnie do końca wiesz o tym że zakazanym owocem można się zatruć a mimo to pozostajemy gdzieś wewnątrz siebie podążam tym śladem dochodząc do miejscy których dotąd nie znałem przy żadnej kobiecie i kiedy ściskam w sobie wstyd nie rozumiejąc czemu łatasz chmury kolorem mandarynek ty poświatą między palcami na twarzy dotykiem rozgarniasz błękit uwielbiam tak obok przesiadywać cokolwiek mogło by to znaczyć