Rozstaje

kładąc głowę na twoje kolana modlę się by chwila ta została niezmienna dla pamięci żeby wtulona w zapachu zawsze promieniała nad życia ułomnościami i kiedy zima nadejdzie a ty będziesz daleko ode mnie żebyś czuła jak blisko byliśmy siebie tego lata pełnego namiętności zobacz odlatują nasze ptaki zamykając kluczem niebo taka bliskość uspokaja więc dlaczego drżysz owinięta w kocyk i głowę zwieszasz chowając oczy z migoczącymi się łzami jeszcze jesteśmy razem choć jutro stoi za plecami rzucając cień na dogasające słońce przytul mnie ostatni raz i pogłaszcz po głowie kocham te ciepło kobiecych rąk tę delikatność w tobie mógłbym zasnąć na wieki nie lękając się śmierci że jutro wyjedziesz zostawiając mnie z tęsknotą którą czułem za nim cię poznałem zanim pierwszym słowem wykradłaś mi duszę uśpioną w głębi serca