pytałeś
po co mi poezja
wtedy
smutno stukałam w klawiaturę
obiecałam
nie pisać
ale
jak widzisz
oddycham tobą
a piszę wierszem
jestem nim
więc
mnie czytaj
interpretuj i
słów mi nie żałuj
98 odsłon
Komentarze (5)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Bardzo ciekawie się złożyło, oczywiście w czasie ;)
EDIT: Cieszę się po prostu, że ktoś również poruszył odrobinę tego tematu. Inna perspektywa, lecz zdecydowanie wiersz warty polecenia.
EDIT: Cieszę się po prostu, że ktoś również poruszył odrobinę tego tematu. Inna perspektywa, lecz zdecydowanie wiersz warty polecenia.
D
i tak trzymaj
K
jak kiedyś tak dzisiaj
nauka się nie zmienia
jedynie technologia
na której uczniowie
też się gubią
jak i Internet jest śmietnikiem
gdzie nie każde małżeństwo
przekształca się w rodzinę w:)
nauka się nie zmienia
jedynie technologia
na której uczniowie
też się gubią
jak i Internet jest śmietnikiem
gdzie nie każde małżeństwo
przekształca się w rodzinę w:)
Kiedy stukasz w klawiaturę (wesoło), widzę wielobarwne rymy wokoło. Porzuć więc smutki chociaż na chwilę. Wtedy moje serce od Twojej poezji utyje. Pozdrawiam serdecznie.
kiedy smutno stukałam w klawiaturę
obiecałam nie pisać
ale jak widzisz
wciąż oddycham wierszem
jestem nim
więc czytaj mnie i nie żałuj