Wiersz dla kumpla za zeta

Jestem tropicielem suchych liści kiedy biorę na głowę swoją czepeczkiem z odrzutowym samozapłonem wznoszę się w przestworza jak wigor w zanurzonym rozcieńczalniku. Chrząkają za mną bobry cichną laski opuszczone przez babki w moherowych zagajnikach. Tłuczek w głowę się wbił. Wpił się jak faszysta. Ciemię rozrąbane. Dolina nad morskim okiem spochmurniała. Chrząkają wiewiórki. Lisy naprute. Stary dziadzio w dali robie drwa. Ale to nie wszystko, nasze mrowisko. Rozsypane rozgniecione wymorsane w pianie morskiej. Wiersz napisałem dla mojego kolegi. Chciał zaskoczyć swoją dziewczynę na urodziny. Wiedział, że będzie na imprezie wielu gości. Tak mu pomogłem. Za zeta.