spragnione dłonie zmęczone wędrówką opadły na zimną poduszkę szukają ciebie błądzą chciwie łapiąc skrawki bawełny bezwiednie tworzą rysy na tafli prześcieradła żal mi ich są takie puste choć obie to wciąż…

zanim mnie zamkniesz wiedz mój głos wybuchnie naszymi kłótniami stertą nieporozumień zamiatanych umiejętnie pod powieki niedających spać i tym co nas oddala burząc wzniesione mosty kiedy schowasz klucz a nasze r…

dopijam kolejną gorzką herbatę z nadzieją że świat się dzisiaj nie skończy i podaruje kolejną szansę układam w głowie listę zadań na oczekiwane jutro by dzień wydawał się ciekawszy ponownie daję się nabrać na tel…

mój księżyc dziś nie zaświeci za mało dałam mu siebie nieposkładane słowa nadal zalegają na półce a paranormalne zdolności już nie zaskakują spowszedniałam jak tanie bułki kupowane codziennie na śniadanie mó…

w takiej godzinie kiedy oczy znużone proszą o spoczynek daj mi wytchnienie uspokój nerwy a myśli ponure ułóż w miły sen lepsze jutro daj proszę nadzieję że dzień nowy przywitam i tych dla których serce moje bije…

już wiem co znaczy kochać nieskończenie bezgranicznie tak aż tchu brakuje w piersi kiedy otwierasz rano oczy lub płaczem wołasz mnie w nocy małą rączką dotykasz skóry a ja staję się wyjątkowa bo jestem twoją mamą…

pod sercem tam gdzie wszystko co we mnie skrzydła otwiera do lotu Miłość tam gdzie oczy duszy otwieram codziennie witając nowy dzień Nadzieja i Wiara dająca mi siłę stworzyły Ciebie Aniołku bym kochać mogł…

nie wiem ile czasu mi zostało czy herbata nie wystygnie za szybko a może zachód słońca mnie zaskoczy za wcześnie skąd brać nadzieję czy czerpać ze studni bez dna o ile taka istnieje a miłość jak z nią jest naprawd…

o każdy mój poranek kiedy zmęczona przecieram powieki szukając słońca troszcz się Ojcze o każdą noc by ukojeniem utuliła serce dotknęła duszy troszcz się o moje miłości tę obok na resztę życia i tę pod se…

w słodkim oddechu niegasnącej nadziei ku wiosennemu słońcu mrużąc oczy w sercu na skrzydłach rwącemu się do lotu ku niepowtarzalnej głębi tajemnego kosmosu w muśnięciu warg zimnych od chłodu jesiennym wiatrem…

w moim sercu tyle tęsknoty łez palących niewidocznym żarem bólu co dusi w piersi zostaliśmy by wierzyć zbyt szybko zbliżając się do śmierci tak oczywistej i tak nieuchronnej a wy oddani wieczności wspierajcie nas n…

wystarczy że jesteś z sumą naszych oddechów zmieniających się w chwile których nie chcę zapomnieć przy tobie to co otrzymałam w darze może się nigdy nie powtórzyć to jak poranna mgła przynosząca zadumę i spokój…