na bieli Twoich kartek liczę nie zapisane słowa w nich gwiazdy w nas płomienie pisząc pamiętaj zajmij ogniem serce na zbłąkanej duszy wyryj atramentem wyznanie wiara leczy sny dziś już pewniejsi dłoń przy dłoni…

rozmawiała z aniołami podawała im dłoń zwierzali się z piekła zostawiali podarki z rozgrzanej ziemi wędrowali karawaną fontanną uczuć spalali siebie ich skrzydła opadły razem ze swą skazą jak dwa palce z kaplicy rozdzie…

zaskrzypiało to co między słowami co najczulej całuje stopy nieboskłonu gwiazdy spadły leżą zakryte całunem z szarych szmat jedynie flashe tylko hałas teraz chaos już potok myśli zaraz słowotok nagle strzał! ból po…

Bez już kwitnie sypiąc progi On dom babci przypomina, wiele fortec z fotografii, ciepłe słowa czas wygina. Zalatany skaczę z kwiatu jak w Alicji świecie postać, lecz prawdziwe to co we mnie dusza, która pragnie zostać. P…

Za kratami świadomości pośród blogów mas, zapisany autografem, kilka liter a w nich twarz. Przez sieć wszyscy odmienieni choć tak bliscy inne geny, nieprawdziwe ich oblicza, siedzą w tym jak w dnie kotwica. Jak odróżn…

Zakurzone zeszyty czekają samotnie. W starym kufrze ułożone według nazw. Otulone ramieniem czasu wciąż głodne, wersów poezji wydanych na świat. Kilka płyt dziś ułożę obok, ich melodie nie bawią od lat. Ja sam strychem pogo…

Na biurku widnieje pejzaż w antyramie, widać w nim zacne centrum tego świata. Religii portret i wiernych wyznanie, jego historia obficie bogata. Niezgrabnie zrobione starym aparatem, zapieczętowane w umyśle i duszy. Ono w…

"Płonie na błocie" to niesamowite niepogoda za oknem a w moim pokoju siedzę i samotnie moknę to niesprawiedliwe u sąsiada plaża oskarżam prognozy płynąc z korytarza "jeszcze ze dwa takie starcia a poszukam wspar…

Zamykam otwierasz uśmiechasz o cholera! teraz zamydlone piaskiem moje oczy widzisz Saharę ust pocałunkiem zbroczysz? słyszę w duszy- jasne opadł z powiek kurz fantazja w realu popłynąłem cóż. Cóż zrobić miałem w o…

Wokół świat, wokół nieład białe posągi chmur wskazują na wodę. Płynie wieki, my z nią falujemy, godna z niej przenośnia uczuć. Porywa jak wir pieśń wodospadu, szelest wycisza zmysły zasmucone plusk kotar niby zaklęcie czasu…

Do prawdziwych chwil nam daleko, budzik bije jak dzwon dziś na alarm. Wie to także kupidyn z jezior, jaka iskra w sercu się spala. Wiarołomne są zmysły i myśli, pośród lasów i rzek tak rozmytych. Powędrują nie z prądem, l…

Zbieram księżycowy pył, mam sakwę pełna marzeń, do domu nim drogę oznaczę nie licząc swoich wrażeń. leniwie pośród planet skąpany w deszczu Twych słów płaszcz nieba pędzlem maluje podwijam rękawy do snu.