Przemek Jędrej

Buduję dzieło ze słomianej cegły wysuszonej na słońcu Buduję dzieło z niepewnej rzeczywistości kruchej niczym szkło Buduję dzieło z ludzkich myśli ulotnych niczym gołębie Buduję dzieło ze wspomnień korzeni czerpią...

Chciałbym skierować moje słowa Nie tylko do człowieka z duszą Choćbym musiał zacząć wszystko od nowa Napiszę wersy, które Was wzruszą. Chciałbym umieścić swoje zdanie Nie tylko do szuflady z drewna Choćbym musiał zacząć dł...

Za oknem ciemno tylko tli się płomyk nadziei mogący rozświetlić ścieżkę leśną. Za oknem zimno tylko biały puch zanim upadnie na wilgotną ziemię tańczy na wietrze niczym baletnica

Krzyczę to bluźnierstwo w zimnym okręgu tajemnic wartych wszystkiego Krzyczę sam do siebie do Was wszystkich uległych marzeniom

Ogrzej się kubkiem ciepłej kawy planując rano być może o wschodzie słońca ciąg dalszy Ogrzej się szklanką ciepłego mleka gdy nadchodzi śpiący wieczór a Ty chcesz ułożyć się do głębokiego snu Ogrzej się ciepłym k...

Samotnie okrążyłem świat wspomnień swą łodzią dającą nadzieję na lepsze jutro na lepszą przyszłość Samotnie dopłynąłem do końca najpiękniejszych marzeń tym samym gasząc niepewność ludzkiej natury Samotnie wędrował...