Wyrwana ze snu, w głowie szorstki dzwięk, odgłos tłuczonego szkła, rozlane wino, krwią splamione dłonie, noż co rany zadał, 32... lata w cierpieniu, teraz nic, zastygłeś, ironiczny śmiech, zegar wybił trzy ra…
greg
WłocławekW serwisie od 2006
Na twarzy zrodził się rumieniec, promień życia, aurora błogości, niczym na tafli jeziora kaczeniec, trwając unoszony drganiami miłości. Uchwycona w zadumaniu chwila, zdjęcie z nie odległej przeszłości, mgnienie oka…
Wieszcz uniósł pióro, z kałamarza wydarte strofy, potok słów, otucha ludzkości, nicością pogrążony, skupiony na losie pokoleń, odnajdując cel, w wieczności. trwa, niczym posąg z brązu. Nabazgrany wers, począte…
Lubieżnym wzrokiem wpatrzona, w gasnący płomień świecy, tęsknisz rozgoryczona, czy cisza Twoje serce kaleczy? nie płacz... nie szlochaj Blaskiem lampionu zahipnotyzowana, łzę ocierając, usłysz me wołanie, pod…
Wnętrze duszy napełnił wzrok, na palcach obok cichych miejsc, korytarzem mijając mrok, łechtając słabości, sycząc jadem spojrzenia, po szkieletach opatrzności, rozrzucając pył istnienia, wyrywając krzyk, rozdeptuj…
W oddechu bezsilny, spragniony Twych ust, chwytam z całych sił, drżysz... dotykiem pieszczot, szybki echa rytm. Przedtem zagubiona, zatopiona w oceanie łez, teraz drżysz... pocałunków na Twym ciele widać szlak,…
Ukryty za firaną ludzkiej tęskonty, patrze na zaorany obłudą Świat, czy to ja prawdziwy... czy to Świat fałszywy... spoglądam lecz czy widzieć chcę? powstała rysa a w pęknięciu odnajduję się.
Ze spokojem patrzę w dal, już nie drżę z rozpaczy, nie boję się kroków ciszy, bo już jest, już patrzę nań. Spowiła chłodem ciało me, otuliła szalem drwin, śmieje mi się prosto w twarz, bo ta chwila – to…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.