Przejdź do treści
Czytanie

NARODZINY

Wieszcz uniósł pióro,
z kałamarza wydarte strofy,
potok słów, otucha ludzkości,
nicością pogrążony,
skupiony na losie pokoleń,
odnajdując cel, w wieczności.
trwa, niczym posąg z brązu.

Nabazgrany wers,
początek życia, drobina nicości,
orator serca, co krokiem chybotliwym
pławiąc się w bezdennym oceanie łez,
odnalazł nadzieję,
odwracając karty ufności,
umieścił w sercu tchnienie.
43 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · kaja-maja

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.