Przejdź do treści
Czytanie

Memoriał

Cichy szelest tyrady na dnie rozbitych szkieletów,
rozwarł wrota spragnionych lęków,
zagarnął czas, rykiem spękanych ust,
wyszeptał błagalne strofy.

Wsparty chórem cichych wołań,
w pierwszym rzędzie zrozumienia,
klepsydrę trącając,
ostatni monolog.

Schowany pod maską zakurzonych twarzy,
brodząc ostatkiem sił,
zajął ich miejsce,
w milczeniu powracając.
55 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.