Przejdź do treści
Czytanie

NEMEZIS

Puszko Pandory co brzękiem zabijasz,
czaro goryczy co ludzkość przelewasz,
śmiejesz się prosto w twarz,
ten jeden i następny raz.

Prosisz, błagasz, dotykać chcesz,
wgryzasz się w ludzką czaszkę,
myśli zamieniasz w czarny dym,
wiotkimi mackami dusisz nadzieję.

Namiętnie kusisz słabe stworzenie,
chwytając za gardło,
pogardliwie syczysz męko pokoleń,
odrzucona giniesz, by narodzić się od nowa.
50 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.