Przejdź do treści
Czytanie

Ostatni pocałunek

Ze spokojem patrzę w dal,
już nie drżę z rozpaczy,
nie boję się kroków ciszy,
bo już jest, już patrzę nań.

Spowiła chłodem ciało me,
otuliła szalem drwin,
śmieje mi się prosto w twarz,
bo ta chwila – to jej czas.

Już nie patrzy, ściska serce me,
zadaje cios, słychać głosu krzyk,
czas to trwogi, bólu i łez,
teraz odchodzi, znika gdzieś...

Pozostały tylko wspomnienia,
ucieczka pragnień wstecz,
tęsknota, łzy i serca płacz,
a ona czeka na następny raz.
gp
38 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · kaja-maja

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.