Gdyby tylko istniały słowa zdolne wyrazić niezmierzoną głębię opowiedziałbym o kwiecie znamienitym. Pustka słów przytłacza, przez pustkę cierpię cierpię, ciężarem pustki przybity. Świat stworzył Cię, o kwiecie stworzył, ni…

Widzę...lecz ma dusza nie pozwala mi patrzeć Słyszę...lecz zagłuszam smutkiem wrzask mej tęsknoty Stoję...lecz spadam w otchłanie bólu miernoty W swej samotności nie umiem ran duszy zatrzeć Szczęście... jest dla mnie jak owo…

Rozdarty jak drzewo, przez piorun trafione, bezwładny jak piórko, na wiatr wyrzucone, bezradny, z opuszczonymi rękami biernie patrzę, że nic nie ma między nami. Smutek. Żal. Rozgoryczenie. Moi wierni towarzysze. Umiem już z n…