Zapomniany po dziecięce, naiwne lata. Pozostawiam rodziców samym wszystkim. Żałuję rozgniecalności i nieistnienia. Złożenia kart z domów i chmur. Kiedyś trwając potknąłem nogę o się inną. Czarnobylskie dzieci urywają…
L
lola182
W serwisie od 2008
przeklinam niebo i rzucam cienie. słońce wschodzi i zachodzi. świat się kończy. ratujcie się, póki czas krąży.
dobywam miecza i patrząc w obłoki niebieskie tnę gniewem skarzone powietrze. mój płacz rozrywa mi płuca a krzyk w gardle zasycha. życie końca dobiega, miecz do ciała się zbliża, wbity w pierś kończy cierpienia.
Utwory: 3
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.