moja ręka w tej wodzie nie do końca moja -- zaraz odpłynie jak jakaś dziwna ryba moje oczy w tym świetle nie do końca moje -- uciekają zielenią w leniwy taniec wodorostów szeroko rozwarte jak u topielca trafiony-z…

oko-okno patrzy w okno na ruchliwą ulicę i od razu nieruchomieje zastyga jak szkło w przezroczystość odchodzi bo szyba to po prostu powietrze o innej gęstości oko staje się szkliste a później mętnieje mglist…

Mówimy do siebie drzwiami Rozmawiamy przez odciski palców Na klamce, na stole i szybie Ściana zastępuje skórę Jest chłodna jak to co nas od- -da- -la Gładka jak lustro, przez które nie przejdziemy na drugą s…