Cóż jest moje? Czy te słowa przybyłe z wiatrem Czy te gesty rzucone mimochodem? Cóż jest moje prócz tych łez i nadziei gołej?
N
nina_
staszowW serwisie od 2016
A że Pan Bóg ją stworzył, a szatan opętał, Jest więc odtąd na wieki i grzeszna, i święta, Zdradliwa i wierna, i dobra i zła, I rozkosz i rozpacz, i uśmiech i łza… I anioł i demon, i upiór i cud, I szczyt nad chmurami, i przepaść bez dna. Początek i koniec – kobieta – to ja. Julian Tuwim
Kosmosy między nami zamykają się i pękają nieważkością Tak daleko nam do gwiazd
Od świtu po świt Liczę tęsknotę Coraz bliżej podłogi Widzę świat Rozlane piekło Klei mi się do rąk
Między myślą a słowem nadziei brak I noc i ja Wylewamy żal deszczem gwiazd
Jak cierpkie wino zapierasz dech na chwilę na wieczne zapomnienie..
Utwory: 5
O mnie
A że Pan Bóg ją stworzył, a szatan opętał,
Jest więc odtąd na wieki i grzeszna, i święta,
Zdradliwa i wierna, i dobra i zła,
I rozkosz i rozpacz, i uśmiech i łza…
I anioł i demon, i upiór i cud,
I szczyt nad chmurami, i przepaść bez dna.
Początek i koniec – kobieta – to ja.
Julian Tuwim
- Miejscowość
- staszow
- Województwo
- świętokrzyskie
- W serwisie od
- 2016
- Ostatnia publikacja
- 12.04.2016
- Wyświetlenia utworów
- 339
- Reakcje na utwory
- 8
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.