barwą zieleni dlaczego? bo jak lato mieni się zielenią przemijając w szarości jesień zrzuca zbledłe liście radości a może jak niedojrzały owoc zieloności grona daje granat winogronu stanowiąc czerwień słodyczy wina…

budząc się rano pragnę zasnąć by nie myśleć o tym zamykam oczy zmęczonymi powiekami od marszczenia czoła bojaźni myśli zaciskam zęby z bólu łudząc się ze obudzę się nie sobą dwulicowość jaźni kochania się i nienaw…

sen śniony snami horrorów budzi mnie w nocy i każe patrzeć w lustro czy to ja stoję wpatrzony w nicość odbicia obraz zamyślony sam w sobie nie odrywam się od myśli wzburzenia nocy gaszę światło w intrydze niepokoju…

i tak przeminą pod ciężarem monotonii ciężkości brzemienia życia jak pomnik który, stoi ale i tak kiedyś runie zapomniany od chwały czynu zakopane z ciałem pod gruntem ziemi zgniją usunięte z pamięci historii

niby ideał a pusty tak nigdy niedoświadczony ale zawsze usłyszany przekłamany jak magia czarów tworzona przez iluzje pozorów będący tylko mitem lepszego jutra ..............nadzieją głupich

śmierć albo cud rozwiązaniem tego bezsensu oczekiwane coraz śmielej bez ryzyka myśli obawy życia stają się sensem życia, grą o wszystko zwycięstwem albo niepamięcią

Uwikłany wstrzymaniem czasu w zegarze przeszłości wspomnień zapisany w kronice historii otwieram księgę nieskończoności biegu przyszłości poszukując siebie piórem rozumu zapisuje czyste karty myśli atramentem marzeń p…

historią snu z nie świadomością bytu myśli przebytą tkwiącą w pamięci obrazem zdarzeń nieobytych mających aktorów gry głosem nie wypowiedzianym usłyszanym uchem myśli dotykiem widzianym bez czucia bodźców zmysłu…

Barwie emocji obraz odcieniem uczuć na płótnie życia niewidzialną farbą myśli dopieszczając czułość miłości romantyką erotyki aktu przezywam uniesienie wytworu wyobraźni abstrakcji rzeźbiącej świat marzeń dłutem…

przybity do krzyża myśli wisi niewzruszony drętwiejąc bez czucia bicia serca zwieszony bez ruchu bezczynnością zmaltretowany patrzy na życia cień dławiony cisza bólu słyszy zgrzyt cierpienia płaczu duszy k…

płynąca łza po policzka uśmiechu zostawiła ślad tęczy szczęścia wzruszenia przylgnęła do wargi ust pieszcząc delikatnie miękkim dotykiem rozpłynięta w posmaku pocałunku, wstrząsnęła dreszcz fali zmysłów pustka w gł…

każdy mówi co muszę że tak źle, bo im się nie podoba że tak nie wypada, bo co ludzie pomyślą że tak nie wolno, bo zepsuje się tak dzień w dzień ciągle słyszę ich głosy pouczenia, groźby i rady matki, ojca, wujka, ciotk…