Ach, co słyszę ? Małych dzieci łkania ! Płacz ich przerywa ból , pojękiwania . To matka na łożu śmierci kona ! Jak księżniczka ! Dotykając zatrutego wrzeciona . Ale to nie wytwór baśni dobrego pisarza , dzieje się naprawdę , dlatego mnie przeraża ! Brzdące które z nią wszędzie biegały , były na wycieczce w jeziorze pływały . już nigdzie nie wyjdą! Nie popływają ! Boga w modlitwach teraz wzywają . Kajając się , klęcząc na kolanach. Ale ta wojna jest już przegrana. Mama w bólu walczy z agonią, rak dobija ją skażoną bronią. Walkę podejmuje , nowotwór ciało zjada . Ojca też nie mają ! Och biada im ! Biada ! Zamyka nagle znużone cierpieniem powieki i snem niechcianym zaczyna się krzepić . Egzystując od tej pory z Panem Bogiem . Choroba zakończyła się nekrologiem . I co dalej !? Biedne sieroty bez grosza przy duszy , błąkają się po ulicach . Nikogo to nie wzruszy że o jedzenie proszą , żebrząc pokornie . Są bez czystych ubrań , wygląda to potwornie ! Za pieniądze uzbierane na jedzenie , kupują znicze , na cmentarz się udają . Na grobie buchają blaskiem płomienie , kawałki dawnych wspomnień przyganiają .