Spójrz, tam w lesie przy drodze jakiś cmentarz żołnierski zupełnie zapomniany. Tam wierzba płacząca jak staruszka zgarbiona nad jakąś mogiłą. Nad jakimś starym krzyżem z tabliczką, lecz nikt nie odczyta co na niej, mchem porosłe litery. Nie wiadomo czyj to grób, kto zginął- swój czy wróg. Tylko ta wierzba historię bohatera szumi od lat, nie przerywaj tej ciszy wiecznego spoczynku… NIECH TRWA! 25-26.09.2004r.