W parku na ławce przysiadł starszy pan. Zadumał się przez chwilę i cicho, jakby od niechcenia zagadnął: „patrz pani jak ten świat się zmienia, dokąd to wszystko zmierza?” Ja mu na to, że sama nie wiem, dlatego obrazy wokół w wiersze zamieniam. Starszy pan uśmiechnął się do mnie, wstał chwilę później, a odchodząc, życzył mi szczęścia, zdrowia i powodzenia. 17.10.2012r