w wilgoci bagien zatopione krwawe stopy nieokiełznane ręce w gonitwie za owadami w nagą czaszkę przygrzewa zimne słońce deska starej chaty obita myśli gwoździami oczami kreta w półmroku witając poranek na dnie ciemnej studni zatopionej wiary zdrapując paznokcie po kamieniu ku wyjściu oglądam z dołu naiwnie cyrkowe czary jak mała turkawka w za ciasnym gnieździe