Przejdź do treści
Czytanie

biała koronka...




biała koronka zsunęła się z ud
miękko opadając na dywanie
napięła się jak struna zadrżała



dłonie pieszczotą pokryły ciało
mieszanka oddechów nadała rytm
żarliwej bezwstydności dotyku


spazmatyczny jęk zlizał z jej ust


Lubawa,22.05.2006r.
46 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.