Drzwi do snów zamyka świt
Głęboko w kieszeń chowa klucz
Poranny wietrzyk w próg zaprasza
Zwiewną pieszczotą otwiera oczy

*

Jeszcze się tylko z raz przeciągnąć
I rozprostować po nocy kości

Aromat kawy już nozdrza pieści
Ciepły rogalik i dżem wiśniowy

*

Świeżość poranka przez okno wpuścić
Uśmiech na twarzy wymalować
Czarujący


Lubawa,21.06.2006r.