moja bezbronność
stała się siłą
opancerzyłam słabość
zwątpienie ubrałam w zbroję

dobroci

mówisz za mało?
a czegóż potrzeba więcej
gdy w dłoni dzierżę nadzieję
miecz od którego nie zginę

możesz mnie ranić
i krwawiąca rana
z czasem się zagoi

lęk nie jest już moim wrogiem

walcz

Lubawa,23.05.2007r.