Jedna pani drugiej pani coś powie przypadkiem: „Ups... niechcący! Ach, to sekret... cicho sza, nikomu!” „Dobrze, dobrze, oczywiście, będę milczeć jak głaz!” Potem pani innej pani już niesie świeżynkę na raz. I tak danie prosto z pieca już wśród domów krąży. Była bułka maluteńka, taka kajzereczka, lecz gdy każdy jej skosztował, własnego coś dodał. Trochę przypraw, szczypta pieprzu, jakiegoś specjału... I tak niesie się po mieście, rośnie nam pomału: wielka, tłusta zapiekanka, „danie dnia” zepsute – o rodzinie, która cierpi, choć ma serce czyste.