W oceanie myśli topię swoją duszę, z rozszalałej toni wydostać się muszę Kto mi koło rzuci, choć brzytwę wystawi? Ręce pokaleczę... a tak serce krwawi. Nie wołam ratunku, nigdy tak nie robię, innym wciąż pomagam, sama tonąc w sobie. Nic to wszak, to życie... takie już podwójne. Taka właśnie jestem i taka też umrę.