Wiosna nie przychodzi niespodziewanie, Pojawia się tak, jak każe natura, Z dystynkcją Zima odjeżdża saniami, Wtulona z gracją w białe, śnieżne futra. Wiosna na piechotę zawsze wędruje, Z pożółkłej trawy -kubraczek i suknia. Nową suknię sobie obstalowuje, A słońce przyświeca jej w tym łaskawie, Z krokusów- wianek na głowę szykuje, Kapelusze ozdobią kotki- bazie, Nieba woalka podkreśli karnację, Szal z zielonej trawy ciągnie się za nią, Tulipany dopełnią tę kreację, Ach! Widać ten szyk-Wiosny elegancję!