Przejdź do treści
Czytanie

I co teraz zrobi poeta?

Wieczorem przyszedł do mnie wiatr,
gdy piłam mleko z miodem,
zacząl wiać i szumieć-
musiałam go stłuc jak psa.
Miał dla mnie wieść
z najwyższych koron drzew.
Siedział przy stole, jak otępiały,
szlochał powiewem,
a później zawył przeraźliwie:
"Poezja umarła,
rozumiesz?!
Poezja nie żyje!"

Położyłam go na kanapie,
potem sama poszłam spać,
nie rozumiem dlaczego
wiał i szumiał jak głupi
przez jakąś, apokaliptyczną śmierć.
53 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.