zamknęli im usta w strefie odwyku wyniosłych treści składnych serc śladów ucieczki od pryzmatu szaleństwa naznaczonego przez czynów ludzkich wzgardę wewnętrznie stoczony bój o zażyłość na końcu kartki papieru gromadzi ofiary sensów okaleczonych by gromić władną jaźń powieloną nad nikłość strącić wyrzutki prawd ośmielić się grawitacji równoległej by z lękiem porozmawiać jak z męką i wdzięcznie spożywać owoce zapominając o generowaniu wspomnień ustalić zasady