Wiosna rozprzestrzenia się w ciszy. Czarny aksamitny płaszcz lichnie, porusza się obok mnie i nie nawiązuje do niczego. Jedyne, co lśni, to żółte kwiaty. Jestem unoszona przez swój cień, jak skrzypce w ciemnym futerale. Jedyna rzecz, którą pragnę wyrazić, to błyśniecie poza zasięgiem jak srebro w komisie.