Był sobie malutki piesek, któremu odcięto ogonek. Gdy znalazł się w wielkiej biedzie, na próźno, szukał go wszedzie. Daremne, to narzekanie gdyż nie było go wcześniej. Jakby o tym dobrze wiedział to by lepiej go pilnował. Niespodziewanie na drodze spotkał samotnego kotka „Nie smuć się” – powiedział kotek, „to przecież nie jest najważniejsze".   „Liczy się to, co w środku, masz dobre serce, piesku!  Chodźmy razem ku słońku  po jasnym czystym piasku”.  Skacze w górę, w trawie fika, smutek z pyszczka szybko znika. Choć strata czasem bardzo boli, To nowe szczęście ból ten ukoi.