Przejdź do treści
Czytanie

Hiob -C.K.Norwidowi

Jam jest tylko marnym prochem-
Niczym, wobec woli gwiazd
Powalony wiecznym grzechem
Wśród upadłych żyję miast

Tułam swoje zgniłe zwłoki
Po tumanach pylnych dróg,
A me chrome, nagie kroki
Jęczą echem krwawych stóp...

Wiatr porywa resztkę zwłoku
I rozsiewa hen- przez pola,
I porywa- do obłoku
-Smutna mego życia dola!

Nie dosięgnę bowiem Raju
Krwią i mięsem moich skarg
I nie zwilżę- choćby skraju-
Swych spierzchniętych łkaniem- warg!

Więc gdy miniesz gdzieś po drodze
Mego ciała szary pył-
Niech ci będzie ku przestrodze,
Gdyż i on się kiedyś
-skrzył!...
47 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.