Przejdź do treści
Czytanie

trzcina

niczym trzcina w bezwietrzną noc
z godnością schowaną w kieszeni
stała w cieniu własnego strachu
a łzy wciskała w głąb siebie

gdy do niej podszedł nie drgnęła
sparaliżowana strachu bezmiarem
z oczami w paryskim kolorze
i ciałem z szyldem na sprzedaż

jej krzywe plastikowe obcasy jak
na złość wrosły w brudny chodnik
a jedyna bezpieczna droga ucieczki
prowadziła przez hotelowe łóżko
49 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.