W tęsknocie zaparzyłem puste, myśli, słowa, świat inny zobaczyłem poznaje go od nowa. Nad zbożowym polem garstka maków pała; uczuciem które mnie, skamieniałego porusza co nie miara. Przy otwartych ramionach cieszy się ma dusza, w małych rzeczach szczęście znajduje, życie w końcu się wykrusza i tu wiele okazuję, bo powodów mam wiele, lecz dziś przyznam, że 'świat kupuje'. A w sercu mym miłość tylko kuleje.