Temperatura

walasz się z boku na bok smak gorączki nazywa potrawy za mgłą oglądasz świat czekasz na krople poprawy kwiecisty zapach ogrodu ukojenia medalem w tym maratonie bierzesz tabletkę zagrzewasz napar z uczuć otoczenia czujesz się jak ten stary but przeszedłeś tyle a nic się nie zmienia historia prowadzi w piołunu te mary pragniesz ciszy nakrywając pierzem uszy sensorycznie wyciszasz świat zasłaniając okna na ruchliwość nastawiasz się na przeczekiwanie lecz pełne czoło potu od godzin zmordowane