stał na rozstajach w redlinach z czarnoziemu wyciosany z przydrożnych wierzb kręgosłup światła wzmocniony dębiną ze słowiańskich bożków patrzył spragniony w niebo jakby prosił wiecznie głodnego czarny człowiek w kolczastej opasce ramionami rzucał cień na życie niemy cień