Przejdź do treści
Czytanie

Myśl o tym

Melancholia
Szarości firany zasłoniły myśli I wiatr zagłuszony o ratunek woła Odchylę je zaraz w namiętnym uścisku Odpędzę ten zamęt, by ustąpił pola! Abyś uwierzyła rozjaśnię snu wnęki To co daje smutek, przepędzę w dal świata Kiedy znów zaufasz rozpalę ogarek Zapach mój osłoni, popiół pozamiata Niebańskie rozkosze już snuję twej woli Z kuligiem cnych doznań planuję zabawę Wiec gdy będziesz skłonna swą duszę odzyskać To ja będę gotów kochając ją zbawić
88 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.