Przejdź do treści
Czytanie

Sennie

Melancholia
Kłębiący koniec strumyka słychać, pląsy sosenek wbiegające w pole. Miedzy trawniki, mogące oddychać, grają z pszenicą swe śmiałe swawole. Skrzypiąca basem sterczy stodoła, znoju wypowie szerokie bezdroże. Strzecha szelestem czule swym woła, wymości na nocleg pachnące łoże. Wirują wokoło ogniki po zmroku, kręcące oddechu ulotne kosmyki. Każdego chcącego dotrzymać im kroku, Upoją oparem tej sielskiej muzyki. Zmruż oczęta marne pod nocy ciężarem, Cichaj na tej trawie źdźbłami utulony. Jaźń ucieknie nagle pędzona ogarem, Śmierć wygoni ducha w śnie opatulonym.
90 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.