Bez godności

W spójności różności
żyjąc w tej radości
W osobowości-czyjejś
w mądrości-cudzej
głupotą nie poszcząc
nie mając godności
która w innych gości.

Marszcząc czoło
jakbyśmy myśleli
będziemy brać
to co inni chcieli...

Wynurzymy się z kufla
gdy pusty zostanie
nasza mądrość i siła
organizm połamie...

Zatopimy się w myślach płytkich...
Będziemy oddzielać ładnych od brzydkich.