Mały chłopiec sobie żył
wciąż przed wiatrem piachu krył
twarz i oczy małe tak
mu podziobał czarny ptak.
Jeszcze widział twarz swej matki
która klęka w błocie krwi
trzyma w ręku zwiędłe kwiatki
mówi słowa-przykro mi...
Krew zalała dziecku oczy
i nie widział matki już
tylko słyszał,jakby w nocy
-Podaj szybko! Podaj nóż!!!