Mówią że w mroku widać światła Ja nic nie dostrzegam przez woalkę Powinnam nosić róż Nie jestem przecież w żałobie Ale boje się ich malutkich ostrzy Własnymi dłońmi krwawię na białe obrusy W niedzielne popołudnie Uznaj zatem że mam talent Nie wiem czemu tak robie Czasem wydaje się bez sensu Wrażenia są tylko moje Nikt nie słyszy brzęku Może powinnam wyjechać Porąbać skrzynie na deski Ale kupiłam nowy kapelusz Mówią że na wiosnę miód będzie słodszy