myśli przebijają się do kopuł odbijają echem od świętych ołtarzy niewidoczną dla oka uświęconą statecznością niosą spokój który koi wnętrze w opuszczonych konfesjonałach ślady brudu wdarte w posadzkę już odpuszczone tam wciąż moje modlitwy płyną między sacrum a profanum