myśli przebijają się do kopuł odbijają echem od świętych ołtarzy niewidoczną dla oka uświęconą statecznością niosą spokój który koi wnętrze w opuszczonych konfesjonałach ślady brudu wdarte w posadzkę już odpuszczone…

rodzi się skromność ubóstwo zagląda przez szpary w zbutwiałych deskach zimno otula czystą prostotę panuje cudowny spokój wierzę w Prawdę zastaję świątynię pełną złotego przepychu współczesnych faryzeuszy…

Przeminęło złoto czerwień i purpura. Nikt już w nie nie wierzy. Bzdura, chałtura, démodé. Wielkie oszustwo ferii barw, Gdy świat jest tak szary, Tak stary i zmęczony. Szarości nie wzruszy purpura nie…