Przejdź do treści

Ku przestworzom III

III

Podążasz w góry i wchodzisz na szczyty.
Po co tam idziesz? Bo wcale nie musisz ...
Żaden nie ostał jeszcze nie zdobyty
Więc czemu zły los wyzywasz i kusisz?

Czuć się swobodnym jak orzeł w przestworzach
Wzniesiony siłą swych mocarnych skrzydeł
Samotnie pływać żaglami po morzach
Wszystko by uciec od pychy kadzideł.

Słuchając wiatru na grani skalistej
Czy morza szumu w jego fal bezkresie
Czujesz wyraźniej w świadomości mglistej

Pieśni natury, których echo niesie
Na widok Stwórcy obecności bliskiej
Bo zstąpił tutaj dla ciebie z Niebiesiech.

08.11.2009
48 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie