demony

demony w głowie rodzą się rosną pęcznieją jak kwiat co wybucha wiosną zapachem kusząc uwodząc jakby to było umrzeć młodo jakby to było rozum stracić jakby to było demony wszystkie zajęły myśli już nawet sen nie ulży bo nie śpiąc jak się przyśni bezwładną kukłę mdłą marionetkę stworzyły ze mnie czego się nie tknę popsuję tylko czego się nie tknę na popiół spalam a każda miłość miast grzać zniewala do szału wiedzie szeroką ścieżką więc zapamiętaj demony nie śpią coraz więcej ich w pełnej głowie gdzie w tym szaleństwie znajdę odpowiedź by wśród splątanych porosłych ścieżek zapytać siebie w co jeszcze wierzę